projekt

moja wizja nowego centrum Warszawy
koncepcyjny projekt zabudowy Placu Defilad oraz centralnego odcinka linii średnicowej w Warszawie pokazujący możliwości scalenia śródmiejskiej zabudowy i uzyskania spójnego centrum miasta zarówno wizualnie jak i funkcjonalnie poprzez uzupełnienie tkanki miejskiej nowymi budynkami o odpowiedniej skali, funkcji i charakterze
główne założenia
Podstawowym założeniem projektowym jest zszycie urbanistyczne istniejącej zabudowy i zintegrowanie w czytelny układ śródmiejski terenów nad linią średnicową oraz przylegającym Placem Defilad. Pretekstem powstania tej koncepcji była planowana przebudowa tunelu linii średnicowej oraz brak szerszej dyskusji w przestrzeni publicznej na temat celowości zintegrowania projektu nowego tunelu z możliwą zabudową ponad.
Obecny chaos przestrzenny centralnych terenów miasta wokół Pałacu Kultury, rozciągający się aż do Placu Zawiszy, mógłby w stosnkowo prosty sposób zostać uporządkowany, a hektary zdegradowanej przestrzeni śródmiejskiej harmonijnie włączone w tkankę miejską, przekształcone w atrakcyjną zabudowę centrum, stając się wizytówką Warszawy na miarę XXI wieku.
Uwypuklenie urbanistyczne uzupełnionego centralnego klastra wysokościowego, komplementarnego dla klastra wolskiego, ma potencjał na stworzenie atrakcyjnej sylwety miasta jak również korzystne rozłożenie funkcji śródmiejskich na przestrzenie obu skupisk zabudowy.
Przedstawiona koncepcja projektowa bazuje na głównych założeniach obowiązującego MPZP z autorskimi zmianami mającymi na celu lepszą integrację proponowanej zabudowy z nowymi inwestycjami powstającymi w Warszawie od 30 lat, oraz obecnie planowanymi na różnych etapach procesu inwestycyjnego.
Szkicowe wizualizacje przedstawione są w konwencji drewnianej makiety z lekką modulacją architektoniczną w celu uwypuklenia potencjalnej różnorodności funkcji zabudowy oraz zaakcentowania tektoniki proponowanych budynków dla uzyskania kontekstualnej spójności założenia z istniejącą tkanką miasta.
Proponowana wizja ma charakter koncepcyjny i powstała bez szczegółowych analiz własnościowych, inżynieryjnych, nasłonecznienia i zacieniania, analiz branżowych itd.
powierzchnia
ponad 1 000 000 m2 powierzchni całkowitej
funkcje budynków
mieszane, biurowe, mieszkalne, hotelowe, usługowe, handel, gastronomia, obiekty użyteczności publicznej
wysokość budynków
w przedziale 25-240m
zieleń
ponad 1 000 nowych drzew i nasadzeń kompensacyjnych
transport
dostępność wysokowydajnego transportu publicznego: kolej lokalna i dalekobieżna, SKM, WKD. Metro, tramwaje, liczne linie autobusowe
parkowanie
miejsca parkingowe głównie w garażach podziemnych poza obrysem tuneli kolejowego i metra

zintegrowany klaster centralny z głównymi dominantami wysokościowymi w przedziale 220-240m pomiędzy Alejami Jerozolimskimi i ul. Świętokrzyską
proponowana zabudowa rejonu Placu Defilad oparta na głównych założeniach obowiązującego MPZP z autorskimi zmianami mającymi na celu bardziej czytelną kompozycję przestrzenną oraz harmonijną gradację wysokości biorącą pod uwagę budynki powstałe w ostatnich latach oraz planowane


przestrzeń nad stacją metra Centrum ze specjalną oprawą architektoniczno-urbanistyczną stanowiącą punkt orientacyjny – landmark
proponowane wieże w ciągu Al. Jerozolimskich jako znaczniki Dworca Centralnego oraz pełniące funkcję przestrzenną dopełniającą dla powstającego klastra centralnego zabudowy wysokościowej


wschodnia pierzeja Emilii Plater z narożnikową dominantą wysokościową integrującą zabudowę wieżową klastra centralnego
przestrzenie wokół Dworca Centralnego oraz Emilii Plater wymagające rewitalizacji
projekt zakłada kontynuację zabudowy po stronie północnej – MSN, TR, pawilon Emilii oraz uzupełnienie Parku Świętokrzyskiego o tereny w północno-wschodnim narożniku


proponowana zabudowa mieszana z komponentami mieszkalnymi i hotelowymi, biurowymi jak i handlem w przyziemiach i kondygnacjach podium
wyraźne przestrzenne akcentowanie wysokości śródmiejskiej oraz wieżowej
rozmieszczenie zabudowy wysokościowej uwzględniające nowo wybudowane oraz planowane budynki jak również utworzenie spójnego klastra centralnego


wysoka jakość architektoniczna planowanych budynków na miarę centrum stolicy Polski, czytelna siatka ulic, priorytet dla ruchu pieszego, zintegrowana kompozycja zieleni i małej architektury
budynek Dworca Centralnego domykający oś pasażu jako przestrzenny punkt orientacyjny
pierzejowa zabudowa śródmiejska nad linią średnicową w ciągu Alei Jerozolimskich
proponowany stały przekrój ulicy między Rondem de Gaulle’a i Placem Zawiszy, ciągłość szpalerów na całym odcinku


czytelność skonsolidowanej zabudowy wysokościowej rejonu Placu Defilad, Dworca Centralnego oraz tzw. Ściany Zachodniej
proponowana zabudowa wysokościowa przy Placu Zawiszy dopełniająca obecny i planowany kontekst urbanistyczny, wysokości budynków przy placu wyraźnie niekonkurujące z zabudową rejonu Placu Defilad oraz Ronda Daszyńskiego


zabudowa pierzejowa o wysokości śródmiejskiej nad linią średnicową, w tle budynek Varso i Pałacu Kultury
akcent wysokościowy podkreślający wlot ulicy Żelaznej, wysokość niekonkurująca z proponowanymi dominantami Placu Zawiszy oraz rejonu Placu Defilad
zróżnicowana funkcja zabudowy: mieszkaniowa, hotelowa, biurowa, usługi, handel i gastronomia w parterach


zabudowa wysokościowa Placu Zawiszy jako element orientacyjny akcentujący ważny węzeł przesiadkowy oraz funkcjonalną granicę centrum biznesowego miasta
przystanek PKP Warszawa Ochota wkomponowany w przyziemie budynku, pawilon wejściowy dworca przeniesiony na Plac Zawiszy z nową funkcją usługowo-gastronomiczną
proponowana zabudowa konsolidująca funkcjonalne centrum Warszawy, czytelna przestrzennie, integrująca śródmiejski obszar wokół Pałacu Kultury i Dworca Centralnego zarówno przestrzennie jak i funkcjonalnie


kompozycje urbanistyczne wyznaczające nowe i podkreślająca istniejące osie widokowe, czytelne przestrzenie miejskie: ulice, place, pasaże, skwery
spójna i harmonijna przestrzeń Alei Jerozolimskich z ciągła północną pierzeją nadającą reprezentacyjnego charakteru ulicy


centrum Warszawy – wizja, budynki istniejące (biel), planowane (błękit) oraz proponowane (kolor) w ramach zabudowy nad linią średnicową i w rejonie Placu Defilad
Proponowane odstępstwa i zmiany w stosunku do obowiązującego MPZP dla rejonu Placu Defilad
proponowana ciągła, pierzejowa zabudowa nad średnicą w Al. Jerozolimskich od Placu Zawiszy do Ronda Dmowskiego
generalnie niezmieniony przekrój ulicy pomiędzy Pl. Zawiszy i Rondem DeGaulle’a, na wizualizacjach pokazany wg wstępnej koncepcji przebudowy publikowanej przez miasto
przybliżenie północnej pierzei Alei Jerozolimskich do jezdni z profilem ulicy zbliżonym do części Alei Jerozolimskich pomiędzy Rondem de Gaulle’a a Rondem Dmowskiego, w celu uzyskania spójnego wyrazu ulicy na przebiegu od Ronda De Gaulle’a do Ronda Zawiszy, z wyjątkiem przedpola przed Dworcem Centralnym
wyprostowanie projektowanego ciągu pieszo jezdnego równoległego do, i projektowanego pomiędzy 6KDL a Alejami, pozwalające na domknięcie osiowe bryłą budynku Dworca Centralnego zamiast Złotych Tarasów
rozbicie części wieżowej budynku 18U/UA na dwie mniejsze bryły
obniżenie wysokości i zmniejszenie obrysu proponowanej dominanty 11.U/MW
dodanie dominanty wysokościowej do 13U od strony Emilii Plater w narożniku Alei Jerozolimskich, integrującą budynki obecne i planowane z kwartału Marriott/Elektrim (oraz Roma Tower), Varso Tower z proponowaną wieżą obok, z planowanymi dominantami rejonu placu Defilad oraz zachodniej pierzei Emilii Plater
dodanie elementu wysokiego do budynku 10.U/UK w celu uzyskania bardziej harmonijnej gradacji wysokości między niską zabudową wschodniej częsci placu Defilad (MSN, TR oraz część południowa) a budynkami wysokościowymi
proponowane szpalery drzew gdzie technicznie możliwe
o autorze
jacek banasiewicz
autor jest architektem z międzynarodowym, 20-letnim doświadczeniem zawodowym z Australii, Polski i Irlandii. Od ponad dekady mieszka w Sydney.
Współpracuje z największymi biurami architektonicznymi w Australii przy szerokiej gamie projektów: budynków wysokościowych, mixed use, wielorodzinnych, biurowych, muzeów sztuki, kolejowych, przebudowy lotniska, architektury sakralnej.
Jacek jest absolwentem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, studiował również na Politechnice w Mediolanie oraz na University College Dublin. Członek The Royal Institute of the Architects of Ireland oraz Royal Institute of British Architects.
W wolnych chwilach biega w maratonach, podróżuje i fotografuje.

kontakt



